De gouden roos – Konstantin Paustovski

‘Dit boek is geen theoretisch onderzoek en ook geen handleiding. Het zijn gewoon notities over mijn opvatting van het schrijverschap en hoe ik dat ervaren heb.’ De alledaagsheid waarmee Paustovski  in dit boek zijn schrijverschap beziet, is opmerkelijk. Schrijven is een roeping aldus Paustovski, maar dat is geen reden om je als schrijver verheven te voelen. Integendeel. ‘Een waarachtige schrijversroeping heeft absoluut niets te maken met de kenmerken die sceptici eraan trachten te geven: niet het leugenachtige pathos en evenmin het verwaande idee dat schrijvers een exclusieve rol te vervullen hebben.’
Je leest Paustovski’s alledaagse benadering van het schrijverschap terug in zijn verhalen over boeren, vissers, handwerkslieden. Ze spelen zich af op het platteland, zijn liefde voor de natuur en de mensen die daar dichtbij staan is hartveroverend. Als Paustovski iets met zijn pen aanraakt, wordt het goud. Wat een schitterend boek is dit, niet alleen voor (aspirant)schrijvers.

tip van Steven – klant en vriend van de winkel